რატომ არ ყვავის ვარდები სასუქის მიუხედავად? რას ვაკეთებთ არასწორად?
ზედმეტი აზოტი - „მწვანე ხაფანგი“
ყველაზე გავრცელებული შეცდომა აზოტიანი სასუქების ჭარბი გამოყენებაა. აზოტი ხელს უწყობს ფოთლებისა და ღეროების ზრდას, თუმცა აფერხებს კვირტების ჩამოყალიბებას.
გამოსავალი: ყვავილობის პერიოდში შეამცირეთ აზოტი და გადადით ფოსფორისა და კალიუმის შემცველ სასუქებზე. სწორედ ფოსფორია პასუხისმგებელი უხვ ყვავილობაზე.
არასწორი გასხვლა
თუ ვარდებს არასწორ დროს ან არასწორი მეთოდით სხლავთ, შესაძლოა შემთხვევით მოაჭრათ ის კვირტები, სადაც ყვავილი უნდა გაშლილიყო.
გამოსავალი: ყოველთვის მოაშორეთ დამჭკნარი ყვავილები პირველ „ხუთფოთოლა“ ფოთლამდე. ეს მცენარეს სტიმულს აძლევს, ახალი ყვავილოვანი ყლორტები გამოუშვას.
სინათლის ნაკლებობა
ვარდი „მზის შვილია“. თუ ის დღეში მინიმუმ 6 საათს არ ატარებს მზის პირდაპირ სხივებზე, მცენარე მთელ ენერგიას გადარჩენისთვის ბრძოლას ახმარს და ყვავილობისთვის ძალა აღარ რჩება.
გამოსავალი: დარგვისას შეარჩიეთ ღია, მზიანი ადგილი, სადაც ჩრდილი ნაკლებია.
ნიადაგის მჟავიანობა
ვარდებს ურჩევნიათ ნეიტრალური ან ოდნავ მჟავე ნიადაგი ($pH$ 6.0-6.5). თუ ნიადაგი ზედმეტად მჟავეა, მცენარე ვერ ითვისებს სასუქს, თუნდაც ის უხვად მიაწოდოთ.
გამოსავალი: პერიოდულად შეამოწმეთ ნიადაგის $pH$ დონე და საჭიროების შემთხვევაში გამოიყენეთ დოლომიტის ფქვილი მჟავიანობის დასარეგულირებლად.
არასწორი მორწყვა
ზედაპირული და ხშირი მორწყვა ვარდისთვის საზიანოა. წყალი ფესვების სიღრმემდე უნდა აღწევდეს.
გამოსავალი: მორწყეთ იშვიათად, მაგრამ უხვად, უშუალოდ ფესვებთან. ეცადეთ, წყალი ფოთლებზე არ მოხვდეს, რათა თავიდან აირიდოთ სოკოვანი დაავადებები.