როგორ ვასწავლოთ ბავშვს უარის მიღება ისტერიკის გარეშე
იყავით თანმიმდევრული
ბავშვისთვის ყველაზე დამაბნეველი „არამყარი“ უარია. თუ თქვენ თქვით „არა“, მაგრამ ხუთწუთიანი ტირილის შემდეგ მაინც დათანხმდით, ბავშვი სწავლობს, რომ პროტესტი მუშაობს.
როგორ მოვიქცეთ: თუ უარს ამბობთ, დარჩით თქვენს პოზიციაზე მშვიდად. ბავშვი უნდა მიხვდეს, რომ თქვენი გადაწყვეტილება ტირილით არ შეიცვლება.
შესთავაზეთ ალტერნატივა
ბავშვისთვის უარი ნიშნავს გზის ჩაკეტვას. იმის ნაცვლად, რომ უბრალოდ აუკრძალოთ, შესთავაზეთ არჩევანი, რაც მას კონტროლის განცდას დაუბრუნებს.
მაგალითად: „ახლა ნაყინს ვერ შეჭამ, მაგრამ შეგვიძლია ავირჩიოთ - ვაშლი გინდა თუ იოგურტი?“
აუხსენით მიზეზი მოკლედ
ბავშვებს სჭირდებათ კონტექსტი, თუმცა გრძელი ლექციები ტანტრუმის დროს არ მუშაობს. გამოიყენეთ მარტივი ლოგიკა.
მაგალითად: „ახლა ვერ დავრჩებით პარკში, რადგან მალე დაბნელდება და სახლში ვახშამი გველოდება“.
მოახდინეთ ემოციის ვალიდაცია
ბავშვს აქვს უფლება ეწყინოს. ნუ ეტყვით: „ნუ ტირი, აქ სატირალი არაფერია“. ეს მას აგრძნობინებს, რომ მისი ემოცია არასწორია.
როგორ მოვიქცეთ: უთხარით: „მესმის, რომ გწყინს. მეც მეწყინებოდა, ჩემი საყვარელი თამაში რომ დაეშალათ, მაგრამ ახლა წასვლის დროა“. ეს ეხმარება მას ემოციის იდენტიფიცირებასა და მართვაში.
შეაქეთ, როდესაც უარს მშვიდად შეხვდება
ეს ყველაზე მნიშვნელოვანი ნაბიჯია. ხშირად ჩვენ რეაგირებას მხოლოდ ცუდ ქცევაზე ვაკეთებთ.
როგორ მოვიქცეთ: თუ ბავშვმა რაღაც სთხოვა, თქვენ უარი უთხარით და მან ყვირილის გარეშე გააგრძელა თამაში, აუცილებლად აღნიშნეთ: „ძალიან მეამაყები, რომ ასე მშვიდად მიიღე ჩემი უარი“.